Blog

Zwangerschapsupdate #3: eerste week antidepressiva

WOH! Dat anti-depressiva je zo vaag kon laten voelen wist ik echt niet zeg. Wat een bizar avontuur is dit. Het vinden van een lactosevrije én glutenvrije anti-depressiva is dus blijkbaar echt een opgave. Heb je samen met de psychiater 5 merken uitgezocht die lactosevrij zouden moeten zijn, blijkt bij de apotheek er gewoon lactose als hulpstof in zit. Dus nu zit ik aan de druppels. Elke dag 10 hele druppels in een slokje water en dat wegtikken. Maar wat het met me doet? Ik beschrijf mijn eerste paar dagen want man, dit is some weird stuff.

Dag 1: de start

Ik heb vanmiddag pas de anti-depressiva ingenomen en man man wat voel ik me gek. Heel slaperig, slap en vooral alsof al het bloed uit mn gezicht getrokken wordt. Een beetje op het punt van flauwvallen maar toch ook niet – snap je wat ik bedoel? Toen het begon te werken vond ik het echt a-relaxt, ben even op bed gaan liggen maar slapen was niet echt een optie. Helaas heb ik gisteren ook overgegeven doordat ik me zo naar voelde door de medicijnen. Na het slapen toch maar even een cola-tje gedronken en daarna trok ik best wel wat bij.

Dag 2: oké, dit is best afzien

Vandaag om 7:00 de druppels ingenomen en om 8:00 uur begon ik me weer naar te voelen. Je gezicht staat zo strak en mijn darmen doen pijn. Dat was natuurlijk al te verwachten. Met mijn voedselintoleranties heb ik nou eenmaal mega gevoelige darmen. Dat nemen we dan maar voor lief. Om een uurtje of 10 werd ik heel erg moe, erg wazig. Ik was net bezig met het voorbereiden van een video maar daar moest ik mee stoppen. Onder de douche kwam ik niet meer uit mijn woorden (ik was even hardop de boel aan het voorbespreken) en ben ik direct daarna weer in bed gaan liggen. Ik heb geslapen – en ook weer niet. En misselijk dat ik werd. WOH! En ik maar denken dat ik dat stadium een klein beetje gepasseerd was. Nadat ik op bed heb gelegen ben ik naar beneden gegaan en heb ik suf op de bank gezeten. Verder gewoon niks gedaan omdat ik het niet uit mijn handen krijg.

Dag 3: wat is dit?

Wat een oprechte intense hel was vandaag. Ik heb eerst ontbeten – tip van een vriend – en daarna pas de druppels genomen. Holy moly wat ging het heftig. Na anderhalf uur begon het weer effect te hebben. Volle bak gapen, trekkende kaken en verward zijn. Ik was duizelig en had moeite met praten. Ik had mijn moeder aan de lijn en merkte dat hoe goed je normaal bent in opletten wat er gezegd wordt aan de lijn – zo slecht was ik. Ik moest de hele tijd nadenken dat ik moest focussen op wat mama zei. Zinnen formuleren was echt heel moeilijk voor me en ging ook een paar keer fout. De hele dag heb ik op de bank gelegen en voor me uit gekeken. Tv kijken had geen zin want ik sloeg alle informatie niet op, een boek lezen werkte niet want lezen was echt ingewikkeld. Lopen ging niet want ik was te duizelig. Dit was echt verschrikkelijk. Er is een grens aan het aantal bijwerkingen dat ik kan hebben. Ook ik ben niet van suiker. Kan best wat pijn en narigheid aan maar dit ging te ver. Ik was nog verder weg van mezelf dan ooit tevoren. In de avond was ik ‘redelijk’ bijgetrokken en kon ik even op de fiets naar de zaak om daar te eten. Maar mijn aandacht erbij houden was echt wel lastig.

Dag 4:

Vandaag is het volle maan en blijkbaar voor mij een dag van beslissingen. Ik neem vandaag even geen druppels in want ik trek het niet. In overleg met Jeroen en na veel nadenken (in mijn heldere momenten) heb ik de keuze gemaakt om niet door te gaan met de anti-depressiva.

Natuurlijk kon ik bijwerkingen verwachten maar ik vind de hoeveelheid en de hevigheid te veel. Als dit 2 tot 3 weken duurt dan kan ik helemaal niks. Niet meer naar behoren functioneren. Uiteraard gooi ik niet zomaar de handdoek in de ring. Ik heb nou eenmaal deze depressie en eraf komen gaat ook echt wel lukken alleen niet op deze manier. Gelukkig mocht ik vorige week kiezen en waren anti-depressiva niet perse noodzakelijk, wel de snelle manier, maar niet de enige manier.

Wat voor mij de uiteindelijke doorslag heeft gegeven om te stoppen is de baby. De afgelopen twee dagen heb ik ons kleine kereltje amper gevoeld. Vandaag lijkt het erop alsof hij even wat moet inhalen van de afgelopen twee dagen want hij schopt en stompt de hele dag door!

Nieuwe plan de campagne

Ondertussen ben ik bij de psychiater geweest, heb ik al een reeks van 4 dagen achter elkaar gehad waarin ik NIET gekotst heb. Nu zitten we op dag 2 van een nieuwe reeks. Fingers crossed dat het zo blijft.

Ik sta nog steeds achter mijn keus om te stoppen met de anti-depressiva. Dat spul neem ik echt nooit meer. Ik reageer daar veel te heftig op. Ook weer wat over mezelf geleerd.

Hoe het de laatste paar dagen mentaal met je me gaat vertel ik je de volgende keer (oh.. wat een cliffhanger!)

Liefs,

Carlijn

Vorige post

Banoffee pavlova

Volgende post

Zwangerschapsupdate #4: een terugblik op de eerste 20 weken

Carlijn

Carlijn

Carlijn is een ervaringsdeskundige als het op overleven met een gluten- EN lactose-intolerantie aankomt.

Haar favoriete eten? Sushi, poké bowls en aardbeien!